Facebook

tirsdag 5. juni 2012

Frikar


Eg sit her ved sida av breidda til liv
og nynnar ein lystige song
Eg har ingen møyer å engsta meg med
og verda den går no sin gong

Eg løftar mitt auge mot landskap av gull
eg treng ingen andre som tolk
Her er eg min herre den edlaste sort
der nede spring maurar og folk

Men mange dei undrast nok sikkert seg på
kva han gjer der opp i det blå
Det kagar meg lite om dagar er grå
eg treng ingen grunnar som så

Eg kviler i sola og tenkjer på ho
som skein som eit strålande slått
På lyset som slokna så brennande fort
og borte var jenta for godt

Nei, fint eg slepp plagast av kvinner og vin
på meldingar banklån og jobb
Eg egnar mitt beite og veivar mi stong
og tankane går til min dobb

Det kitlar eit grasstrå på tåa den fri
frå sorglause neter til vår
Og tenkjer som så at det livet du får
er nett kva du ynskjer og sår

Tekst og foto G.Skaar
Legg inn en kommentar