Facebook

lørdag 21. desember 2013

"En temmelig vill en..."

 Elvane "renn" dit dei kjem i frå...


 Rufsete heim til Yndestad i dag

I skjul bak varden...

Det er ikkje ofte eg ikkje har kome meg over Rindaelva. Men i dag gjekk elva over alle breidder. Trykket frå straumen i den smale slukta var altfor heftig. Eg torde ikkje ein gong å prøve på og gå over der oppe i hamrane under Rinda. Faren med å hamne i fossen rett ned under var overhengande. Og det er jo snart jul...:-) I staden snudde eg, og gjekk ned igjen under plantefeltet og opp Selda i staden. Det er desse to rutene som kan nyttast for å kome seg opp på fjellet her (det er eit par "villare" alternativ òg, men det er ikkje for "vanlege" folk....)

Det vart ein rufsete tur. Det bles avsindig opp på det opne fjellet. Og på veg austover Yndestadhøgeheia la eg merke til elvane som blåste opp igjen på platået av den sterke vinden. Eg prøvde å ta nokre bilder med mobilen, men det var kul umuleg å halde den i ro i den sterke vinden.  "Dusjen" frå dei oppadstigande elvane var i tillegg temmeleg kald av seg. Men det var litt av eit syn ! 

På toppen av Toreheia bles det sjølvsagt endå meir. Men eg kom meg i skjul bak varden og fekk knipsa eit bilde her òg. I skodda som kom og gjekk, valde eg å gå den merka ruta ned igjen. 

Det er sjeldan eg har sett vindròsene gå kvite nede på Krikavatna. Men i dag piska vinden vatnet til skumkvite bølgjer. På dette tidspunkt var eg allereie våt på føtene i dei relativt utgådde fjellskorna eg gjekk i. Men med Rindaelva friskt i minne, kryssa eg difor sørover igjen på vestsida av Yndestadhøgeheia, og gjekk ned igjen same vegen eg kom opp. 

Våt, vindfull og frisk tur. Eg kan ikkje gå heilt i frø heller, sjølv om denne hausten har vore avsindig dårleg vèrmessig... Men det er vel lov å håpe på skikkeleg vinter i det nye året...

Legg inn en kommentar